Web Business Web Business

2008 Build Web Business He WZ ClientCasesList Web Business TÜRKİYE KOMÜNİST PARTİSİ

2008 Build Web Business He WZ ClientCasesList Web Business

searchu 2008 asearch&s0search Business e ClientCasesList Business search searchu ClientCasesList i Build es0Ksearche Business rsearchhm searchuld ClientCasesList 0ul Business s 2008 asearchc0; 2008 C Business insearchC Web sesearchLis0371-60107537 ClientCasesList 2008 u Business i Web e Build ssearcht Build e ClientCasesList rcsearche ClientCasesList W Web b d0n Build & Build c Web d Build l; Web ğ 2008 ı 2008
Sudan’lı kadın eylemcileri destekleyelim!

Sudan Kadınlar Birliği de aralarında olan bir dizi Sudan kadın örgütü, 14 Aralık Salı günü mevcut İslamcı rejim altında Sudan’lı kadınların gördüğü kötü muameleyi, bunun bir sonucu olarak Sudanlı bir genç kızın geçen hafta erkeklerin arasına karışarak şeriat kanununu çiğnediği gerekçesiyle sokak ortasında kırbaçlanmasını protesto eden barışçıl bir gösteri örgütlediler.

Bir TV programı vesilesiyle

Yurtdışından uydu üzerinden yayın yapan televizyon kanallarını izlemenin sayısız yararı var.

Günlerdir, Hotbird uydusu üzerinden yayın yapan Al Baghdadia TV, Al Forat TV, Karbala Sat C gibi kanalların yayınlarından Kerbela’da tüm caddelerde  türbe, cami ve meydanlarda Hüseyin’i ve öteki Kerbela şehitlerini anan, çeşitli biçimlerde yad eden insanları seyrediyorum.

En son bugün TRT’de, önce başbakanın ziyaret ettiği İstanbul’daki Caferi törenini, daha sonra da canlı yayınlanan “10 Muharrem” konserini izledim. Niyetleri sergilemesi açısından ilginçtiler.

Birkaç gün önce BBC WorldNews’da Sudan’da İslamcı devletin memurlarının “erkeklerin arasına karıştığı ve böylelikle İslami kuralları çiğnediği için” bir genç kızı kırbaçlamalarını, yara bere içinde kalan ve feryat ederek arabaların arasına kaçan sıkmabaş kıza “daha 53 kırbaç var vurulacak” sözleriyle tekrar tekrar saldırıp kırbaçlamaya devam etmelerini seyrettim. İğrençtiler.

Komünistler uyarıyor
Alevi sorununun çözümü(?) yakınmış!..

Muharrem ayının sonuna geldiğimiz şu sıralarda devlet bakanı Faruk Çelik, “Hazreti Hüseyin’in ve diğer Kerbela şehitlerimizin saygı ve rahmetle anıldığı manevi bir günde, toplumumuzun en derin sorunlarından birini anlamak ve çözüme kavuşturmak için seferber olmuş durumdayız”  sözleriyle bir yandan Alevi-Bektaşi toplumuna şeker dağıtırken, bir yandan da Alevi sorununun çözümüne “bu kadar yakın olunmamıştır”  buyurmuş.

Vay canına deyip haberin gerisini okuyunca meseleyi anladık. Boyalı basının bildik yanıltması! Adam, eğitim müfredatında Alevilerin / Aleviliğin anlatılmasına ilişkin bir durumdan bahsediyor.

Faruk Çelik’in duhul olduğu devlet komitesinin Alevilikle ilgili ne cevherler yumurtlayacağını merak etmiyoruz. Bizce, bunların “zorunlu” din dersinde söyleyecekleri ile, farzu mahal Alevi itirazlarını kabul etseler, “zorunlu olmayan” din derslerinde söyleyecekleri birbirinden pek farklı olmayacak.

Nihat Sargın’ın ölümü vesilesiyle
Allahçılık ve Hümanizm Üzerine

Önümde bir iki haber var, onları aktararak başlamak istiyorum.

BİRİNCİ ÖNEMLİ HABER:  Nihat Sargın, rahmetli olduğunda - belki ailesi öyle istediği için, belki de eski TİP’li / TKP menşeviği ama esasen  “gizli” müslüman olan yoldaşları “halkımızla ters düşmek istemedikleri” için caminin musalla taşına yatırılıp, “aydın”(!) bir hocanın duasına emanet edildi.

SOSYALİZMİN KOMÜNİZMDEN FARKI

Yusuf Zamir’in Enternasyonal Forum adlı web sitesinde yayınlanan yazısını sitemizde aynen aktarıyoruz.

Marks'tan önceki dönemde, insanca yaşanacak bir toplum hayali kuran ütopikler, kendi zihinlerinde birtakım projeler geliştirmişlerdi. Fransız ütopikleri tasarladıkları topluma zamanla "sosyalizm" ya da "komünizm" demeye başladılar. Sosyalizm terimini ilk kez, Saint-Simon'un yetiştirdiği Pierre Leroux 1832'de, La Globe gazetesinde kullandı. Komünizm terimini de Etiénne Cabet 1830'ların sonlarında literatüre soktu.

TARİH MUAMMASI

Arkadaşımız Yusuf Zamir’in Enternasyonal Forum Web sitesinde düzeltilmiş haliyle iki parça olarak yayınlanan uzun yazısını, ele alınan konunun bölünmemesi ve ikinci bölümde ele alınan konuların anlaşılmasına yardımcı olacak ön bölümlerin sonuç kısmıyla bağının kopmaması açısından, birleştirerek ve orijinal başlığıyla yayınlıyoruz.

Ingrid COHEN (SUTHERLAND)
13 Ocak 1955 – 4 Eylül 2010

TKP'lilerin değerli ve sadık dostu sevgili Ingrid'i kısa ama şiddetli bır rahatsızlığın ardından 4 Eylül 2010 Cumartesi günü kaybettik. Faşizme, ırkçı apartheid rejimine olduğu kadar dinci gericiliğe de herzaman şiddetle karşı çıkmış olan bu güzide insanı, sadık ve kararlı tutumuyla, tanrı tanımaz hümanizmiyle hep hatırlayacağız. Yattığı yer ışık olsun.

İSRAİLLİ  KOMÜNİSTLER 43. YILINDA İSRAİL İŞGALİNİ

VE GAZZE FİLOSUNA YAPILAN ÖLÜMCÜL OPERASYONU

PROTESTO ETTİLER

15 bin İsrail’li komünist ve barışsever 5 Haziran günü Tel Aviv kentinde büyük bir gösteri yürüyüşü yaptı.

Çok sayıda faşist karşı protestocu İsrailli komünist ve barışseverlerin bu gösterisine müdahele etmeye çalıştı ve yürüyüş İsrail Savunma Bakanlığı ve Tel Aviv Müzesi civarında iken yürüyüşçülerin üzerine sis bombası fırlatıldı. İsrailli aşırı sağcı güruh daha sonra yğrğyğş kolunda yerini alan, ülkenin tanınmış barış savaşçısı Uri Avineri’ye saldırarak onun taşıdığı pankartları yırtmaya çalıştı.

TEK VE BÜYÜK BİR SENDİKA GEREKLİ!

Aşağıdaki yazı Danimarka’nın en büyük sendikalarından birinin lideri tarafından 2009 yılında kaleme alınmış bir yazının tarafımızdan yapılmış tercümesidir.

Sendikacı Christensen, bu yazısında dünya ekonomisindeki hızlı değişimin işçi hareketine yaptığı etkiyi değerlendiriyor ve işçilerin birliğinin daha da pekiştirilmesi için bir öneri getiriyor. En önemlisi, işçi hareketini mevcut verili durumla cesurca yüzleşmeye ve olumsuzlukları aşmak için köklü bir tartışma başlatmaya çağırıyor.

Christensen’in yazısında örneklediği değişim bazı yönleriyle gelişmiş Batı ülkelerine özgü sorunlara işaret ediyor, bazı açılardan da işçi hareketinin Türkiye’de yaşamakta olduğu sorunları aydınlatıyor.

İşçinin bölünmüşlüğü yalnızca Türkiye’ye özgü bir durum değil, kapitalizmin evrensel bir gerçeğidir. Türkiye’deki durumun özgünlüğü, ya da “ilginçliği”, bu bölünmüşlüğün ortadan kaldırılması yönünde sendika yönetimleri nezdinde bugün hemen hemen hiçbir girişim yapılmıyor olmasıdır. Bu suskunluk ve atalet, bizce ciddiyetle üzerine gidilmesi gereken bir sorundur.

Hem iktidarlarca hem de işverenlerce azdırılan işçinin bölünmüşlüğü konusunda biz eskiden beri hassas olduk. İşçilerin kapitalist işleyişlerce her an yeniden üretilen bölünmüşlüğüne karşı sendikal harekete uzun zamandır çeşitli önerilerde bulunduk. Sendikal anlayışımızın “sendikal birlik – sendika-içi demokrasi – militan eylem” olduğunu hep vurguladık. Çeşitli zamanlarda çeşitli somut çağrılarımız oldu.